വളപ്പൊട്ടുകള്‍.....!!!!

കഥകള്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍ എനിക്കിഷ്ട്ടമായിരുന്നു..

പറയുവാന്‍ അവള്‍ക്കും...

കുട ചൂടി മഴവെള്ളം തെറുപ്പിച് ..

ഞങ്ങള്‍ ഓടി വരുമായിരുന്നു ...

പൊന്നായി ചേട്ടന്‍ടെ മണിയടി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍..


ഉറുമ്പും തുമ്പിയും ..വിരകളും അട്ടയും ..

ഞങ്ങളുടെ കഥാ പാത്രങ്ങള്‍ക്ക് ജീവന്‍ നല്‍കി...

അവര്‍ രാജാവും രാജ്ഞിയും ..

ആനയും കുതിരയും കാലാള്‍ പടകളുംമായി.

അരങ്ങു തകര്‍ക്കുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം-

കുറെ പീക്കിരികളും ..!!!!!




*************************************

ഈര്‍ക്കിലിയും തീപ്പെട്ടി കമ്പുകളും

രാത്രിയിലെ വൈദ്യുതി മോഷണത്തെ ഹരം കൊള്ളിച്ചു.

അന്ന് ജയിച്ചു കിട്ടുന്ന ഒരക്ക ചൂതാട്ട പണയത്തിനു

ഇന്നത്തെ അഞ്ചക്ക ശമ്പളത്തെക്കാള്‍ മധുരമുണ്ടായിരുന്നു..

ഇവിടെ തണുപ്പിച്ച ചില്ലുകൂട്ടില്‍ ..ഞാന്‍ വേറെ ആരോ ആകുന്നു..

അന്നെനിക്ക് ഓടി കളിക്കാമായിരുന്നു ...

കുളമാവിന്‍ കുഴിയില്‍ ഊളിയിടാമായിരുന്നു ....

പിന്നെ.., കുസൃതികള്‍ കാട്ടാമായിരുന്നു...

*******************************************************

കാലം ഓടി ഒളിക്കുകയാണ് ...

ഇനി തിരിച്ചു വരില്ലെന്ന വെമ്പല്‍ മാത്രം ബാക്കിയാക്കി...

ആരെയും കാത്തു നില്‍ക്കാതെ...!!!

                                          7 ഡിസംബര്‍ 2010  03 :22 AM

മഴച്ചൂട്‌.....

എനിക്കിഷ്ട്ടമാണ് മഴ നനയാന്‍...

ഇല്ലി ക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ഇടയിലൂടെ -

അരിച്ചിറങ്ങുന്ന മഴനൂലിനാല്‍

നനയാതെ നനഞ്ഞ്..

തണുക്കാതെ തണുത്ത്...

വിറക്കാതെ വിറച്ച് ...

മഴയെ നുകരുവാന്‍ ....


************************


കാലം കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു

ഞാന്‍ നനഞ്ഞ മഴയുടെ -

ഓര്‍മകള്‍ പോലും ബാക്കിയാവാതെ -

ഒലിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു...!!!


പല്ല് കൊച്ചി വലിക്കുന്ന ഇടവപ്പാതിയിലും

വെന്തുരുകുന്ന വേനല്‍ മഴയിലും...

അമ്മയുടെ നെഞ്ചിനു ചൂട് തന്നെയായിരുന്നു...

ഒരു ജന്മാന്തരം പകരം കൊടുത്താലും മതിവരാത്ത...

വാല്സല്യതിന്ടെ സുഖമുള്ള ചൂട് .....

                                7 ഡിസംബര്‍ 2010  03 : 05  AM

സൌഹൃദത്തിന്.......

പിരിയെണ്ടവര്‍ നാം, ഒരിക്കലൊരു തുലാ -


വര്‍ഷത്തില്‍ ഇങ്ങിവിടെ വന്നവര്‍ , വേനലില്‍ -


ഒരേ മരച്ചുവിടു തണലിന്നെടുത്തവര്‍....


ശിശിരവും ഗ്രീഷ്മവും ആഘോഷ മാക്കിയോര്‍.. പിന്നെ...


ഋതു ഭേദമില്ലാതെ സൌഹൃദം പങ്കിട്ടെടുത്തവര്‍...








** ** ** ** ** *****************************************





ഒരേ പാത്രം  ഉണ്ണുവാന്‍ , ഉറങ്ങുവാന്‍ ഒരേ -


പായ പോലും പകുത്തിട്ടെടുത്തവര്‍, "നാം കൂട്ടുകാര്‍.."


പിന്നോട്ട് നോക്കിയാല്‍ സൌഹൃദ പാതയില്‍


പണ്ട് നാം പിന്നിട്ട യാത്രകള്‍ പിന്നെയും -


പങ്കിട്ട യാത്രകള്‍ വിരുന്നുകള്‍...


എല്ലാം തുരുമ്പിചോരോര്‍മ്മ മാത്രം..





** ** ** ** ** ********* ******************





ഇനി വിട, ഇവിടുത്തെ  മണ്ണിനും മര തണലിനും -

ഇളം കാറ്റിനും പിന്നെ എന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ക്കും വിട....!!!

അവസാനമേവരും യാത്രയാവുന്നു,  ഈ ഞാനും -


ഒരേകാന്ത  പഥികയെപ്പോലെ,  യാണെങ്കിലും ശേഷിപ്പു-


ഹൃദയത്തിനടിയില്‍ നിന്നിവ മാത്രം

"ഓര്‍ക്കുക വല്ലപ്പോഴും "


അര്‍ത്ഥശൂന്യമാമീ രണ്ടു വാക്ക് മാത്രം...

                                           13 ജൂലൈ  2008  4 :00  PM             

മരണം മണക്കുന്ന താഴ്വര

തണുത്തുറഞ്ഞ ശരീരവുമായി പുതച്ചു മൂടി കിടന്നപ്പോള്‍ എന്തെന്നില്ലാത്ത

 സന്തോഷമായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്.....തന്നെ ആര്‍ക്കും ഒരിക്കലും തോല്‍പ്പിക്കാന്‍

 പറ്റില്ലെന്ന് ലോകത്തെ ഓര്‍മ്മിപ്പിചു എന്ന നിര്‍വൃതിയും......



****** ******* ******** ***********


കത്തുന്ന തീ ചൂളകള്‍ക്ക് അരികില്‍ ഇരിക്കുംപ്പോഴും താന്‍ നഷ്ട്ടപ്പെടുത്തിയ

 സൌഭാഗ്യങ്ങളെ അവള്‍ മാറിലേറ്റി...... ആ ലോകത്തില്‍ അവള്‍ക്ക്

 സ്വാതന്ത്യം ഇലായിരുന്നു... അവിടെ നിന്നും രക്ഷപെടുവാന്‍ മറ്റൊരു

 ആത്മഹത്യയെ കുറിച് ചിന്തിച്ചു എങ്കിലും അവിടെ തീ വണ്ടികളോ

 മറ്റുമാര്‍ഗങ്ങളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല................!!!!!!!!!!!!!!!!